۱/۱۲/۱۳۸۶

معصوميت از دست رفته جامعه آزاد جهانی

تصويری که در سمت راست می بينيد در ذهن هر مرد، زن و بچه غربی (و شرقی) حک شده است. هر زمان که صحبت از «تروريسم اسلامی» می شود، اين تصوير را در رسانه ها به نمايش می گذارند. بنابه گفته رسانه های دنيای آزاد، در آنروز آمريکا معصوميت خود را از دست داد. در آنروز تحقير شد. و اين حقارت برای بيش از بيست سال ادامه داشت تا در تاريخ ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، آمريکا فهميد که بايستی با پديده «تروريسم اسلامی» مقابله کند. اين بهترين فرصت براي مقابله با اين پديده خطرناک و سهمگين بود. رئيس جمهور آمريکا در مقابل کنگره آمريکا ظاهر شد و اعلام کرد که «ای مردم دنيا، تنها دو گزينه داريد: يا با ماييد ويا با تروريست ها.» همه رسانه ها و مردم آمريکا هم يک دل و يک صدا به طرفداري از رئيس جمهور محبوبشان پرداختند.

تصويری که در سمت چپ می بينيد نشانگر عده ای ديگر است که به قول رسانه ها و دولتمردان غربی به گروگان گرفته شده اند. از چشم بند خبری نيست و بيشتر به يک پارتی دوستانه می ماند. البته قبول دارم که از «بوز» خبری نيست و زنی هم که در تصوير نشان داده شده نوعی حجاب اسلامی دارد که خود نشانگر قساوت و سنگدلی اين رژيم است. همين موضوع موجب شده که تونی بلر بسيار خشمگين شود که اين چه سوسول بازيست؟ اين چه فرم گروگان گيری است؟ پس چشم بند و دست بند کجاست؟ هنگاميکه ايران اعلام می کند حاضر است ملوان زن را آزاد کند، تونی بلر کارد به استخوانش می رسد. شروع به عربده کشيدن می کند که ای ملت نامتمدن: چطور حتی برای يک لحظه حاضر شديد دلرحم شويد. در تمام بروشورهايی که در اختيار رسانه ها و مزدوران کشورهای جهان آزاد قرار گرفته، سخنی از دلرحمی نيست. همه جا به وضوح ذکر شده که تروريست های اسلامی با خنجر سر از تن اسرای خود جدا می کنند.

البته حق هم دارد. دولتمردان ايرانی تمام قوانين بين المللی را زير پا گذاشته اند. بر خلاف کنوانسيون ژنو عمل کرده اند. اگر خواسته اند به خانواده های اين مزدوران و جهانيان نشان بدهند که در سلامتی کامل بسر می برند، سيگار می کشند ، خوش و بش و نامه نويسی می کنند، براستی کنوانسيون ژنو را زير پا گذاشته اند.

کنوانسيون ژنو به صراحت اعلام می دارد که بايستی اسرای جنگی را در سلول های انفرادی نگه داشت. بايستی قلاده به گردن آنها آويخت و مانند حيوانات چهارپا بر روی زمين کشيد و تحقير کرد. بايستی لباس های يک رنگ نارنجی به آنها پوشانيد و به کتاب دينی شان توهين کرد. به صراحت اعلام می دارد که بايستی آنها را برای بيش از پنج سال بدون اينکه محاکمه ای در کار باشد ويا اتهامی بر آنها وارد شود در شرايط سخت جسمانی و روحی قرار داد تا هر روز آرزوی مرگ کنند. بايستی به بيضه هايشان شوک الکتريکی داد و کيسه بر سرشان کشيد.

داشتم اين پست را می نوشتم که عکس مقابل را در صفحه اصلی سايت سی. ان. ان. ديدم که از تظاهراتی است که در خارج سفارت بريتانيا در تهران برگزار شده. قدری گل از گلم شکفته شد. مخصوصاً چون از بين همه عکس های اين تجمع، عکسی را انتخاب کرده بودند که نشانگر تروريستی است که با پاره سنگی به سوی سمبل دنيای آزاد حمله می کند. خداوند پدر رسانه های آزاد در اين جامعه آزاد جهانی را بيامرزد.


نظرات:
آقا شما که اینقدر طرفدار جمهوری اسلامی هستی چرا در ترونتو هستی
 
چغدرهم خودشون را به مظلومیت می زنند. آدم واقعاً دهنش از تعجب وا می مونه. ایران این همه سروصدای بین المللی راه انداخنت بعد از اینکه سربازهای آمریکایی کنسولگری ایران رو در عراق اشغال کردند و دیپلماتهای ایرانی را بردند - یا گروگان گرفتند؟؟!!! بوش که این 15 سرباز رو گروگان کلاسیفای کرد!
ایران هم بهتر هست که از این موضوع به خوبی استفاده کنه و سر صداهای الکی داخلی برای تحریک کردن مردم را نندازه. منظورم استفاده سیاسی هستش.

بهروز،
حرفی که می زنی هیچ ربطی نداره، یا اینکه ربطش یک جورای بی ربطه. در جایی که باید به ج ا حق داد خوب باید حق داد، نه برعکس - بچه بازی نیستش که آدم با لجبازیهای الکی بخواد جلو بره. دنیا هم سیاه و سفید نیستش: ج ا هم خوبی داره هم بدی، و اکثر خوبی و بدیهاشم بازتاب فرهنگ خود ایرانها هستش.
 
زعفرون عزير، اينکه يک نفر بر می گردد و ادعا می کند «من از ج.ا. دفاع می کنم پس نبايستی در تورنتو نشسته باشم» ممکن است دو دليل داشته باشد. يا اينکه حال و حوصله فکر کردن و يک کامنت درست و حسابی گذاشتن را ندارد. ويا اينکه می خواهد بحث اصلی را مخدوش کند. بحث من در اين پست دفاع از ج.ا. نبود. انتقاد از سياست و ايدئولوژی بود که جهان را به دو کمپ تقسيم کرده. آقا بهروز اگر درست اين پست را خوانده بود شايد ملتفت می شد. ولی اول بايستی عينک دودی را بر می داشت
 
ارسال یک نظر

اشتراک در نظرات پیام [Atom]



پیوندهای مربوط به این پیام:

ایجاد یک پیوند



<< صفحهٔ اصلی
:رأی بدهيد Balatarin

This page is powered by Blogger. Isn't yours?

اشتراک در پست‌ها [Atom]

تنها با ذكر كامل منبع ، استفاده از مطالب وبلاگ آزاد است ©