۱/۳۱/۱۳۸۶

«!مدونای مسلمان» و «بمب ايران»

اينروزها هر کسی از ننه اش قهر می کند ويا فاقد هرگونه استعدادی است به خوانندگی رو می آورد. نمونه اش زياد است: همه آن جوانک های لُس آنجلسی را ديده ايم که به فارسی می خوانند ولی موسيقی شان و ادا و اطوارشان و رقاصه هايشان از خاک پاک کاليفرنيا هستند. کاری هم ندارد. يک عده رقاصه ويا چند مانکن بيکار و گرسنه را استخدام می کنند، باهاشان لاس خشکه می زنند و آخر سر هم می گويند که چقدر دلشان برای ايران يا تهران يا هر جهنم دره ديگری تنگ شده! بيشترشان هم در کاليفرنيا بزرگ شده اند و خاطره چندانی از ايران ندارند ولی خب همه شان می خواهند يک روزی به ايران آلترناتيو برگردند: يک چيزی در مايه های همان ايران آلترناتيوی که در تهرانجلس درست کرده اند.

چند روز پيش چشممان به جمال (و بقيه قسمت هاي بدن) يک خواننده بسيار زيبای «مسلمان» روشن شد. اين خانم که Deeyah نام دارد، خود را به عنوان «مدونای مسلمان» قالب کرده و چون اينروزها خيلی مد شده که همه به مشکل اسلام که با نوشتن کتاب خانم ارشاد منجی به همين نام سر زبانها افتاد بپردازند و برای خودشان پول و پله ای به هم بزنند، اين خانم هم به مشکل اسلام پرداخته است. اين ويدئوی جنجالی را بايد تا آخر تماشا کنيد تا ببينيد واقعاً مشکل اسلام در کجاست.

اگر توجه کنيد خانم ارشاد منجی هم در اين ويدئو ظاهر می شوند که به نشانه ظلمی که به زنان مسلمان می شود، نوار چسب بر دهان دارند. شخصاً هرگاه که به سخنان اين بانوی محترم گوش می کنم، خيلی دلم می خواهد که قدرت داشتم نوار چسبی بر دهانشان بزنم و برای هميشه ايشان را خفه خون نمايم. حالا هرکسی خواست می تواند برچسب مردسالاری و زن ستيزی و غيره بزند، اشکالی ندارد.

اسلام خيلی اشکال دارد همانگونه که اين جامعه سکولار غربی اشکال دارد که زنهای بی استعداد را مجبور می کند برای فروختن يک آلبوم و نون در آوردن، بدن برهنه شان را به نمايش بگذارند. اصلاً اين نوع موسيقی «رپ» که اين خانم می خوانند مگر بدون سکس هم می شود، چون چيز ديگری برای عرضه کردن ندارد. نمونه اشخاص بی استعداد ولی برهنه زياد است: بريتنی اسپيرز، جسيکا سيمپسون و همين خانم مدونای مسلمان. موضوع ديگر اينکه مدونا اگر خيلی کارها کرد که چندتا آلبوم بفروشد ولی يک چيزی داشت که اين خانم و امثالش ندارند و آنهم استعداد بود.

---------

سناتور آمريکايی جان مک کين که می خواهد نامزد حزب جمهوريخواه برای رياست جمهوری شود برای خود شيرينی و براساس آهنگی از «بيچ بويز» گفته که «بمب ايران!»

اين ويدئو را در وبلاگ خوب Debunk the Myths ديدم و نيکی هم در اين مورد نوشته.

فکر کنم آهنگی که مک کين خوانده براساس اين ويدئوی ضد جنگ است که چندی پيش درست شده بود.

بعداً که از مک کين سوال شده بود که آيا فکر نمی کند ممکن است اين شوخی برای ايرانی ها زننده باشد، با تعجب گفته بود «برای چه کسی، ايرانی ها؟». البته فکر کنم منظورش بيشتر اين بود که چطور می تواند برای ايرانی ها زننده باشد. حتی اگر زننده هم باشد، خب که چی؟ يک مشت تروريست لياقت اين نوع شوخی ها را هم دارند.

شرط می بندم که صدای ايرانيان دو آتشه مقيم آمريکا هم در نيايد. چون هرچه باشد اين سخنان توهين آميز در مورد امپراتوری باستانی ويا آن قطعه آب موسوم به «خليج فارس» در جنوب ايران نبوده است. اين گفتار توهين آميز در مورد زمان حال و موقعيت ايران در منطقه است. اين سخنان توهين آميز در مورد سياست واقعی است.

فکر می کردم اگر جناب مک کين به جای «بمب ايران» گفته بود «بمب اسرائيل» حالا داشت بيضه های فلان خاخام يهودی را مالش می داد تا از سر تقصيراتش بگذرد. به احتمال زياد بايستی سياست را کنار می گذاشت و برای بقيه عمر تارک دنيا می شد.

پ.ن.: يک سازمان ليبرال مخالف جنگ در آمريکا از اين سخنان قصار سناتور مک کين براي راه اندازی يک پيکار تبليغاتی استفاده کرده (+). حالا بايستي منتظر بود و ديد ايرانی های ضد جنگ در آمريکا چه خواهند کرد. آيا زندگی سياسی جناب مک کين به پايان رسيده. فکر نکنم.


نظرات:
i'm afraid to even look at that first link, but i'm sure my curiosity will get the better of me.

By the way, a person on an academic listserv I am on claims that the song writer of the original song that McCain made into "bomb iran" is of iranian heritage. kind of a random twist to the whole thing

but i agree with you, i doubt any of the people who freaked over 300 or persian gulf stuff will say anything
 
crooksandliars.com had this too
 
ارسال یک نظر

اشتراک در نظرات پیام [Atom]



پیوندهای مربوط به این پیام:

ایجاد یک پیوند



<< صفحهٔ اصلی
:رأی بدهيد Balatarin

This page is powered by Blogger. Isn't yours?

اشتراک در پست‌ها [Atom]

تنها با ذكر كامل منبع ، استفاده از مطالب وبلاگ آزاد است ©